GENÇLİĞİN SIRRI

GENÇLİĞİN SIRRI......

Evvel Zaman içinde Memleketin Birinde 90 yaşlarında fakat çok dinç ve genç görünümlü bir adam yaşarmış? Çevresinde bulunan herkes ona çok özenir ve sorarlarmış 'bu gençliğin sırrı nedir' diye. İhtiyar delikanlı güler geçermiş her soruldukça bu soruya..

Ama Sorular sık , soranlar çoğalınca cevap vermek vacip olmuş sanki.

Düşünmüş nasıl anlatırım bu sırrımı kolayca herkese.

Sonra karar vermiş tüm meraklıları yemeğe davet etmeye evine.

'Bu davette size sırrımı açıklayacağım” demiş.

Herkes merakla davete gelmiş. Yemekler yenilmiş, içilmiş, sohbetler edilmiş

vakit iyice gecikmiş. Ama gençlik sırrı ile ilgili tek kelam edilmemiş.

Herkes konu ne zaman açılacak diye merek ederken Adamcağız huri gibi

sevimli hanımına seslenmiş:

-'Hatun, şu kilerde bir karpuz getirir misin bize sana zahmet!..'

Hanım hemen doğrulmuş kilere giderek kaş ile göz arasında gidip

bir karpuz getirmiş. Adamcağız şöyle eliyle bir vurmuş tık tık

diye sonra da:

' Bu olmamış hanım, güzel çıkmayacak, başka getirir misin bir zahmet'

demiş. Hanım onu götürmüş bir tane daha getirmiş.

Adam onu da bir yoklamış yine beğenmemiş.

“ Hanım sana yine zahmet olacak ama bu da olmamış

başka bir tane getirir misin? "

demiş, Başka istemiş?. Bu böylece üç dört sefer daha tekrarlamış.

Neyse misafirleri ve de siz Aziz okuyucuları sıkmamak için !!!

Dedemiz beşincide karpuzu beğenmiş ve karpuz kesilmiş,

misafirlere ikram edilmiş?. Herkes karpuzunu afiyetle yerken

bizim dedecik sormuş. 'Ee ?.
Arkadaşlar iste benim gençliğin sırrı burada anladınız mı??

Herkes birbirinin yüzüne bakmış. Kimse bişey anlamamış..'

Aman dede demişler nerde? Anlamadık biz bu sırrı!'

Dedecik gülmüş.'Efendiler' demiş

'O gördüğünüz karpuz kilerde bir tanecikti, tekti.

Ben hanıma git de başka getir dedikçe o kilere gidip geliyor

aynı karpuzu getiriyordu. Bir kere bile 'aman be adam ,

deli misin nesin şu tek karpuzu ne taşıttırıyorsun bana defalarca..'

demedi. Beni sizin önünüzde mahcup duruma düşürmedi.

İşte ben bütün gençliğimi bu hanımıma borçluyum.

Biz birbirimizi hiç başkalarının önünde zor duruma düşürmeyiz.

Aile içindeki hiçbir şeyi dışarıya yansıtmayız.

Hep birbirimize destek olur, dert ortağı olur, yardım ederiz.

Birbirimizle ilgili olan problemleri yine birbirimize anlatırız.

İyi kötü her olayı da birlikte paylaşırız.’

Demiş.

CANIM BENİM EFENDİM

Efendim hiç solmasaydı güneşe ışık salan yüzün

ve gül kokulu o yüzünde karar kılmasaydı hüzün

Efendim ,önce annemden öğrendim adını

Annemden öğrendim annesiz kaldığını

Önce o gösterdi parmağınla ikiye bölünen ayı

Önce ondan öğrendim adını duyunca ağlamayı

Ondan öğrendim

Halime’nin yurdunda misafiri olduğun evin bahçesinde

ellerini çırparak koşarmışsın uçarmış kuşlar

bilmem ki o bahçe hala seni bekler mi

Efendim o gün seninle oynayan kuşlarmıydı melekler mi

Neccaroğullarının yurdunda,

Adiyy bin Neccar’ın havuzunda yüzmeyi öğrenmişsin

Ondan öğrendim gölgesi olmayan tek çocuk senmişsin

Efendim annemden dinledim sınırsız şefkatini

Ordunla birlikte çölde yürürken

Yavrularını emziren bir köpek görmüşsün

O ürkmesin diye başına bir nöbetçi dikmiş

Ordunun yönünü değiştirmişsin

Annemden dinledim efendim

Medine’de bir bahçeye girmişsin

Deve seni görünce

Yavaş ve ürkek yanına sokulmuş

Sanki kulağına bir şey söyler gibi durmuş

Sahibini sormuşsun

Sonra buyurmuşsun

Deve bana sahibini şikayet ediyor

Hem az yiyecek veriyor

Hemde çok çalıştırıyormuş

Efendim hiç solmasaydı güneşe ışık salan yüzün

ve gül kokulu o yüzünde karar kılmasaydı hüzün

Annemin kalbinde ki şefkattesin

Şefkati inzal rahmettesin

Annemin kalbinde ki şefkattesin

Şefkati inzal rahmettesin

Uğruna can verdiğim kavuşmadasın

Candasın canandasın canım benim

Uğruna can verdiğim kavuşmadasın

Candasın canandasın canım benim.

DURSUN ALİ ERZİNCANLI

HAYAT BİR HIÇKIRIKTIR

Hayat hep kendini tekrarlayan yapayalnız bir hıçkırıktır

herkesin yüreği kendine yanılsama ve filler mezarlığıdır
söz çoğu zaman çentik atar kanatır yürekleri

ve zamanla yüzler sözlerin mezar taşları olur

işte bu, çokça ölümdür ama ölümlerden hayat bulmak gerektir
gerçek olan dolanan dildir, sarhoşluk değil

bazen de gerçek olan sarhoşluktur, dolanan dil değil

günler çok uzadı ömürlerse çok kısa

öpüşerek buluşmalar, öpüşerek ayrılmalar nedense çok sıkıcı

artık insanlar kendilerini kanatarak arasın ve bulsun

çünkü artık eller, yüzler, gözler, yürekler gibi mevsimler de bitiyor

çünkü artık parça parça ve yavaş yavaş insan bitiyor
insan o gizli ve kirli yanlarını ortaya çıkartsın ve kanatsın artık

kanayan yüzlerde yanılsama değil, gerçek insan vardır çünkü

oysa üstümüze yapışan hiçbir şey kendimizin değil

aslında hiçbir insan kendisi değil, hiç kimse gerçek insan değil
artık insanlar birbirlerinin gözlerinin içine ne kadar baksalar da gerçeği ve içtenliği göremezler

ama yine de herkes duymak istediği şarkıyı dinler kendini aldatarak

çünkü her sahte buluş gerçek bir yitiriştir, zamanla anlaşılır
Kordon'da sefa yaşayanlar her gece veremdir aslında

alkolle büyütülen yalan ve yanlışları, en büyük mutsuzluklarıdır aslında

her gece yaşanan yavşaklık, ertesi güne aktarılan büyük doyumsuzluklarıdır aslında

ne yazık ki herkes herkese küllerini bağışlayabiliyor artık

herkes herkese iğreti bir emanet artık

herkes herkese yakınlaştıkça uzaklaşıyor artık

kimse kimseyi aradığı yerde bulamaz artık

herkes bir şeylerini birilerinde unutur ya da yitirir artık

herkes birilerine sarılırken korkuyor artık

her söz inceliksizlik, her dokunuş içtensizliktir artık

herkesin çığlığı korkunç bir yalnızlık artık

kimsenin sesi kimsenin sesine değmiyor artık

bu yüzden oturup alkol akşamlarında gizli gizli ağlıyorlar
herkesin her konuda bilge olduğu bir zamanda hiç kimse mutlu değildir aslında

soytarı bilgelik hiçbir zaman mutluluk getirmez çünkü

artık herkes gizlice bir iç kanama yaşar usulca

gözler artık sadece göz, diller sadece dil, eller sadece eldir artık
her şey sentetik, her şey plastik, her şey metaliktir artık

işte bu yüzden mutsuz ve yalnızdır insan

işte bu yüzden bitmiştir... bitmiştir insan.

ÖZLÜ SÖZLER

Hayat merdivenlerini çıkarken İnsanlara iyi davranmalıyız.. Çünkü inerken gene aynı insanlara rastlayacağız.. (Cenap Şahabettin) Sözün en güzeli, söyleyenin doğru olarak söylediği, dinleyenin de yararlandığı sözdür. (Aristo) Bir insanın gerçek zenginliği, onun bu dünyada yaptığı iyiliklerdir. (HZ.MUHAMMED (s.a.v))

ÇOCUK GÖZÜYLE RAMAZAN

ÇOCUK GÖZÜYLE RAMAZAN
Bugün evde bir acaiplik var. Herkes sessizce işine okuluna gidiyor.
Annem "Zeynep hadi sana kahvaltı hazırlayalım" dedi. Kimse yemek yemiyor,
su içmiyor. Ablam bile!
Ramazan 5
Önce diyet yaptıklarını sanmıştım. İzledim hepsini. Akşama doğru hepsi
sessizleşiyor. Sofrayı hazırlayıp ezanı bekliyorlar. Onları böyle seyretmek,
öyle hoş ki… Başka zaman, susmak bilmeyen ablamın bu hali içten içe
güldürüyor beni. Ama gülmeye cesaretim yok.
Ramazan 9
Niye böyle yapıyorlar? Ablama sordum, "büyüyünce anlarsın" dedi.
Zaten başka ne der ki… Anneme sordum, Ramazan dedi. Babama sordum,
Oruç dedi.
Ramazan 11
Bu Ramazan ve Oruç isimli iki kişi, bizimkilere yeme-içme yasağı koymuş demek.
Arkadaşım Fatıma'ya sordum. Onun ailesi de gündüzleri yemek yemiyor
su içmiyormuş.
Ramazan 14
Kaşık çatal sesleri, konuşmalar duydum. Uyandım. Babama haber vermeye koştum,
yatağında yok! Çaresiz, huysuz ablamın odasına koştum. O da yok! Korkmadım,
"ben bu hırsızların hakkından gelirim" dedim. Aldım elime paspasın sapını,
aniden açtım mutfak kapısını.Sopamı havaya kaldırdım öylece kaldım oracıkta.Bizimkiler
yemek yiyorlar! Vay uyanıklar. Gündüz Oruç ile Ramazan'dan korkup
gece yiyorlar.Bir de üstüme gülüyorlar…Korkaklar.
Ramazan 17
Önceleri, Oruç ile Ramazan'ı bulup şikâyet etmeyi düşündüm. Fakat ablamın
yemek yemedikçe pamuk gibi yumuşadığını fark ettim. Babam ile Annem de
artık tartışmıyorlar.O zaman devam. Belli ki Oruç ve Ramazan iyi kalpli iki amca.
Ramazan 19
Her gün bize beyaz başörtülü teyzeler geliyor. Oturup birlikte Kur'an okuyorlar.
Her zaman ki gibi mobilyadan, gelinden, kaynanadan, konuşmuyorlar.
Ellerini açıp herkese dua ediyorlar. Sevim teyze de başını örtmüş. Çok da yakışmış
Ramazan 22
Her şey aynen devam ediyor. Televizyonlar bile uslu uslu konuşuyor.
Hepsi akşam ezan okuyor. İftar iftar deyip bütün şehir birden yemeğe başlıyor.
Ne hoş.
Ramazan 24
Oruç'u merak ediyorum. Geçen gün Ayşe teyzem annemle konuşuyorlardı.
Şöyle şöyle yaparsam Oruç bozulur mu? Yok böyle olursa Oruç kaçar mı?
Demek ki Oruç, çok duygulu birisi. İnsanlar kötü bir şey yapınca bozuluyor.
Kötülüğü gördüğü yerden kaçıyor.Oruç'u ve Ramazan'ı artık iyice merak ediyorum. Onlarla tanışmaya can atıyorum.
Ramazan 25
Bu günlerde herkes Kadir gecesinden bahsediyor şimdiye kadar,
gecesi olan bir adam göremedim. Bu Kadir de kim? Bin aydan hayırlı gecesi varmış.
O gece uyumamak, namaz kılmak, Kur'an okumak önemliymiş.
Ramazan 26
İftarı çok sevdim. Akşam yemek yemeye İftar diyorlar. Gece yemek yemenin
adı da Sahur. İftar sonrası eğlenceler oluyor. Babam camilere götürüyor bizi.
Herkes sokaklarda, camide, neşe içinde.
Ramazan 28
Merak içinde beklerken uyuyakaldım. Kadir, gecesiyle beraber gelmiş gitmiş.
Ben göremedim. Anlayamıyorum. Bu yüzden ağabeyimi çok özlüyorum.
Ablama soru sormaya kalksam, bana doya doya gülüyor. Sonra da arkadaşlarına anlatıyor,
birlikte gülüyorlar. Sinir oluyorum.Abim uzak bir şehirde üniversitede okuyor.
"Abim ne zaman geliyor?"
diye anneme soruyorum. "Bayram gelsin, onda gelecek" diyor. Oruç,
Ramazan, gece gelen Kadir'den sonra şimdi de Bayram!..Soramıyorum "Bayram kim?" diye. Neden o gelmeden abim gelemiyor?
Belki de ağabeyimin arkadaşıdır. Çok özledim abimi. Bayram'ı da
alsın gelsin tanışalım.
Ramazan 29
Arefe O kadar erkek isminden sonra bugün nihayet bir bir hanım ismi duyabildim.
Arife diyemiyorlar mı ne? Arefe diyorlar. Niye Arefe? "Arife" olması gerekmiyor mu?
Yengemin adı gibi yani… "Arefe geliyor, daha temizliği bitirmedik diyor annem.
İyice telaşlandılar. Bir Bayram diyorlar, bir Arefe, harıl harıl çalışıyorlar.
Temizlik yapılıyor. Yemekler hazırlanıyor. Anneme "Bayram ne zaman gelecek?"
dedim, "Arefe'den sonra" dedi. Demek ki Bayram ile Arefe evli değil. Akraba da değil.
Kafam karma karışık.
Salih abim bi gelse de her şeyi bana anlatsa.Ve Bayram geldi. Sabah kalktığımda, herkesi kahvaltıda yakaladım!. Oruç öldü heralde diye düşündüm.
Abim gece gelmiş. Sevinçten haykırdım. Çok özlemişiz birbirimizi.Bütün olanı biteni bir güzel anlattım abime. Yüzüme bakarken, bana tebessüm ettiğini gördüm. Ablama sormamakla
ne iyi ettiğimi anladım.
Abimin tebessüm ettiği yerde, ablam kahkaha atar. Abime küser gibi yaptım
hemen gönlümü aldı. Bana her şeyi baştan anlattı, bu sefer de ben gülmeye başladım.
Abimden söz aldım. Kimseye anlatmayacak, konuştuklarımızı yazmak için
izin istedi..) Ben de verdim.. Ramazan günlüğü işte böyle ortaya çıktı. Abim
buna bir de isim buldu: 5 Yaş Sendromu. Sendromu anlamadım. Ama olsun,
abime güveniyorum. Gerçi ablam'a göre 4 yaşındayım. Annem 5 yaşında
olduğumu söylüyor. Babam daha 4 yaşından gün almadı diyor. Abim
'bu konu beni aşar' diyor.Bayramı çok sevdim. Ama ablam tekrar o sinirli haline dönecek diye, Ramazanın gidişine çok üzüldüm. Bizim için her gün Ramazan olsa!.. Ne iyi olur.